ترکیب و اصول عملیاتی سیستم های اعلام حریق خودکار

I. ترکیب سیستم اعلام حریق خودکار

دستگاه های تحریک کننده: دستگاه هایی که به طور خودکار یا دستی سیگنال های اعلام حریق را تولید می کنند، از جمله آشکارسازهای گاز حساس به دما، حساس به دود، حساس به نور و قابل احتراق.

واحد کنترل اعلام حریق: دستگاهی با قابلیت دریافت، نمایش و ارسال سیگنال های اعلام حریق و همچنین صدور دستورالعمل های کنترلی. این شامل کنترل کننده های اعلام حریق، کنترل کننده های منطقه و واحدهای کنترل اعلام حریق متمرکز است.

4张图片横排

 

 

دستگاه های اعلام حریق: دستگاه هایی که سیگنال های اعلام حریق متمایز متفاوت از صدا یا نور محیط منتشر می کنند، از جمله زنگ های اعلام حریق.

تجهیزات کنترل اتصال آتش: تجهیزاتی که با دریافت سیگنال های اعلام حریق از دستگاه های راه انداز، می توانند به طور خودکار یا دستی تجهیزات آتش نشانی مربوطه را فعال کرده و وضعیت آنها را نمایش دهند.

منبع تغذیه: منبع تغذیه اصلی باید یک منبع تغذیه اختصاصی آتش نشانی باشد و منبع تغذیه پشتیبان باید از باتری های قابل شارژ استفاده کند. برق سیستم علاوه بر تامین برق کنترل کننده اعلام حریق، برق دستگاه های کنترل آتش نشانی مرتبط با سیستم را نیز تامین می کند.

II. اصول عملیاتی سیستم اعلام حریق خودکار

این سیستم قادر است مقادیر فیزیکی مانند دود، گرما و تشعشعات نور تولید شده در مراحل اولیه آتش سوزی را از طریق آشکارسازهای آتش سوزی مانند آشکارسازهای حساس به دما، حساس به دود و حساس به نور به سیگنال های الکتریکی تبدیل کند. سپس این سیگنال ها به واحد کنترل اعلام حریق ارسال می شود که به طور همزمان محل آتش سوزی را نمایش می دهد و زمان وقوع آتش سوزی را ثبت می کند.

به طور کلی، سیستم اعلام حریق خودکار با سیستم های اطفاء حریق خودکار اسپرینکلر، سیستم های هیدرانت داخلی، سیستم های پیشگیری از دود و اگزوز، سیستم های تهویه، سیستم های تهویه مطبوع، درب های آتش نشانی، کرکره های آتش نشانی، دیوارهای عمودی مسدود کننده دود و سایر تجهیزات مرتبط مرتبط است. به طور خودکار یا دستی دستوراتی را برای فعال کردن وسایل پیشگیری و آتش نشانی مربوطه صادر می کند.